Weekendkamp 2007

Het was ver, mijlenver, heel heel heel erg ver fietsen. Onze missie: van Gouda naar Alblasserdam, inderdaad, op de fiets. Wel 28 km!! Bij aankomst op het clubhuis in Alblasserdam stond een overheerlijke nasimaaltijd de ’mannen’ op te wachten. Na de maaltijd hebben we onze 6 sterren slaapzaal ingericht met matjes en slaapzakken. Na het plezier van de afwas, hebben we hout gesprokkeld voor het kampvuur. Daniël was de stooktrol. Toen het kampvuur eenmaal aan was ging iedereen er gezellig omheen zitten. Onder het genot van een colaatje en wat chips hebben we nog lang door gepraat. Maar om een uur of elf werd onze avond onderbroken door de plaatselijke jeugd die blijkbaar nog niet helemaal was ingeburgerd. De legendarische zin zullen we niet snel vergeten: Hé bitches, bitches bij die kampvuur!!! Gelukkig zat er een sloot tussen, want ze waren erg agressief. Toch maakte het niet uit, want de avond was heel gezellig. Om half twaalf gingen de eerste mensen naar de slaapzaal. Terwijl de rest nog buiten zat, hebben een aantal mensen nog een potje ‘koehandel’ gespeeld onder het idyllische licht van de nooduitgang. Rond half 4, ofzo, hadden ze het kampvuur uit gemaakt en kwamen ze binnen om te gaan ‘slapen’. Niemand was sacherijnig, vooral Kees-Jan niet. Iedereen was heel blij. Sommige gingen zelfs om half vijf stroopwafels snacken.

Toen het eindelijk ochtend was gingen we ontbijten!!! Na het eten hebben we ons gewassen en onze tanden gepoetst. Dit werd een ware sport, want het wasbakje was erg klein. nadat iedereen klaar was gingen we lekker een tocht wandelen, het was erg lekker weer. Er waren drie posten. Bij de eerste post zat Sem met zijn supersonische vragenquiz. De tweede post was een echte uitdaging. We werden tot het uiterste gedreven bij het vliegtuigen bouwen en versieren. En toen we bijna aan het einde van onze krachten waren moesten we ze ook nog gooien, onder de wijze adviezen van Daniël. Daarna mochten we pauze houden om weer op krachten te komen. Vervolgens kwamen we langs hele aardige koeien. De langzame groep kwam veel te laat aan bij de laatste post, waarbij een enkeling even van het toilet in een molen gebruik mocht maken. Nadat we de wandeltocht hadden afgemaakt, liepen we weer terug naar het clubhuis, waar we de hele verdere middag hebben gechilled. Tussen het chillen door hebben we nog getiend (een voetbalspel). Door een plaatselijke windhoos, waaide al het gras spontaan richting Kees-Jan. Dit was heel vervelend, want hij had een beetje heel heel heel erg last van hooikoorts. Na dit incident was het tijd om te gaan eten. Niet ‘vier uur cup-a-soup’, maar ‘zes uur stampot-andijvie-soup’. Inderdaad, we kunnen hier uit opmaken dat het heel smakelijk was (voor de liefhebbers van stampot andijvie). De personen in kwestie (lees: Kris, en de rest van de kookploeg), hadden hun uiterste best gedaan om het eten nog te redden nadat het verzoop in de pan. Na het ‘eten’ kwam er de gebruikelijke afwas, en werden de andere taken verdeeld. Zoals hout sprokkelen, plees schrobben en de eet/slaapzaal vegen. Daarna hadden we weer kampvuur en gingen sommige mensen nog een potje tienen. Het was wederom een gezellige avond. Sem was druk bezig een filmpje op te nemen, genaamd: The adventures of Sem Huizer: houthakken. Ook misten we een persoon heel erg, namelijk Josse. Wat was nou het probleem. We zaten in Alblasserdam, Josse ging naar schiedam. Dat lijkt op elkaar, maar is niet hetzelfde. Maar gelukkig hadden een paar begeleiding zich opgeofferd om ons ‘manneke’ op te halen. Rond tien uur in de avond kwam de papa van Roos even langs om haar op te halen. Maar het was zo gezellig dat ze nog 2 uur bleven kleven. De avond duurde voort zonder Roos. Na 1,5 uur kwam Josse eindelijk aan. Zo kwam ook aan deze nacht een einde.

De volgende ochtend gingen we alwéér ontbijten. Dit keer met Josse, maar zonder Roos. We hadden een gebakken eitje. Typisch pasen. Het ontbijt had vreselijk….. goed gesmaakt! Daarna wéér de afwas, dit verblijdende nieuws had een enorme indruk achter gelaten bij de jongens. Na de afwas ging een zucht van opluchting door het clubhuis. Vlakbij het clubhuis hadden we een groot grasveld met twee doelen en hele mooie madeliefjes, die we de rest van de ochtend bezet hebben gehouden. De ozonlaag was erg onbewolkt vandaag, de stand van de aarde t.o.v. zon was uitstekend. Dus we hadden het erg warm. En na een potje voetbal waren we helemaal uitgedroogd. We kropen over het grasveld snakkend naar water. Gelukkig kwam Tim op zijn kameel water brengen, wel tien liter. En later ging Daniël nog een keer op en neer over de savanne om water te halen. Toen het tegen drieën aan liep was het tijd voor het grote opruim spel. Toen het clubhuis er weer tip en top uitzag en de tassen waren ingepakt, was het tijd om weer naar huis te gaan. De meeste mensen gingen met de fiets de 28 km te lijf, behalve de mensen die met de auto gingen. Zoals een enkele Schiedammer. Onderweg viel Arvid van zijn fiets en belande op de straat (hij wilde altijd al eens het asfalt knuffelen). Gelukkig was hij ongedeerd en konden we weer verder fietsen. Eenmaal in de buurt van de veerpond kreeg meneer de asfalt knuffelaar een lekke band. Hij moest worden opgehaald met de auto. Verder verliep de reis vlekkeloos. Om half 6 kwamen we aan in Gouda. We waren allemaal erg tevreden over het weekendkamp. We zien echt uit naar het aankomende zomerkamp.

THE END

©2007 by Ruud & Roos